Drewno, z którego produkujemy parkiety, jest jednym z najwspanialszych materiałów jakie oferuje nam Natura. Jest twarde, trwałe, nie alergizuje, tworzy dobrą izolację termiczną, zapewnia przyjazny klimat w pomieszczeniu i cieszy swoim widokiem.
Bardzo istotną dla użytkownika cechą drewna jest jego higroskopijność. Objawia się ona tym, że wraz ze wzrostem wilgotności powietrza zwiększa się też wilgotność drewna i odwrotnie – gdy powietrze staje się suchsze – drewno oddaje zgromadzoną wcześniej wilgoć. Tym procesom towarzyszą zmiany wymiarów i kształtów deszczułek. Gdy wilgotność powietrza w pomieszczeniu jest w dłuższym okresie czasu za wysoka lub za niska, mogą się pojawić odkształcenia lub szczeliny, co powoduje obniżenie walorów estetycznych lub użytkowych podłogi.
Opisanych tutaj cech drewna nie potrafimy wyeliminować. Aby zminimalizować efekty higroskopijności należy utrzymywać w pomieszczeniach klimat o temperaturze 18-22 st. C i wilgotności 50-60%. Te warunki są jednocześnie najbardziej odpowiednie dla człowieka.
W najtrudniejszym dla podłóg z drewna okresie zimowym wskazane jest stosowanie nawilżaczy powietrza.
Sposób wykończenia (lakier, olej, barwniki) istotnie wpływa na ostateczny wygląd podłogi. Można podkreślić charakter i strukturę wybranego gatunku lub te cechy stonować.
Każda deseczka parkietu ma unikatowy charakter, dlatego nie można stworzyć dwóch identycznych podłóg, ani dokładnie powtórzyć efektu oglądanego na zdjęciach, ekspozycji, lub na wzornikach.

Aby podłoga cieszyła przez długie lata konieczne jest spełnienie kilku warunków jeszcze przed pracami parkieciarskimi:
- dokładnie wykonana jest izolacjia przeciwwilgociowa, pozioma i pionowa przed wylaniem posadzki,
- wykonana jest izolacjia termiczna rur CO i CW lub zastosowane są rury z otuliną,
- nierówności posadzki sprawdzane przy użyciu dwumetrowej łaty nie przekraczają 3 mm,
- posadzka jest gładka, zwarta i niepyląca,
- poprawki są wykonane masą samopoziomującą przeznaczoną pod parkiet.

Montaż podłogi z drewna powinien zostać przeprowadzony jedynie przez specjalistę parkieciarza. Jeżeli jest prowadzony dziennik budowy należy udostępnić go parkieciarzowi w celu ułatwienia wstępnej oceny posadzki. Po indywidualnej ocenie stanu i wilgotności podłoża, charakteru pomieszczeń i intensywności użytkowania, parkieciarz zaproponuje sposób postępowania i wybierze materiały do montażu, wykończenia i konserwacji. Z oceny powinien być spisany protokół a każdy etap prac powinien znaleźć odzwierciedlenie w dzienniku robót parkieciarskich.
Pozwoli to uniknąć nieporozumień w sytuacjach spornych.
Przed rozpoczęciem montażu parkietu powinny być zakończone wszelkie prace „mokre” i inne prace budowlane.
Najważniejszą z ocen dokonywanych przez parkieciarza jest pomiar wilgotności podłoża. Maksymalne wartości, przy których można przystąpić do montażu to:
- 2%, metodą CM (karbidową) dla podłoży cementowych,
- 0,5 %, metodą CM dla podłoży anhydrytowych,
- 13 % dla podłoży drewnianych.
Teraz kolej na sprawdzenie parkietu lub desek. Materiał ten trzeba sprawdzić przed montażem i tylko przed montażem przyjmowane są ewentualne uwagi dotyczące jakości.
Optymalne warunki do układania parkietu to temperatura ok. 20 st. C i wilgotność ok. 55%. Należy starać się aby te warunki podczas prac parkieciarskich i po ich zakończeniu były jak najbardziej zbliżone. Zimą, gdy wskutek ogrzewania, wilgotność powietrza znacznie spada, należy je nawilżać, aby zminimalizować zsychanie się deszczułek.
Po przyklejeniu podłogi, a przed szlifowaniem i lakierowaniem następuje przerwa w pracach na ok. 3 – 4 tygodnie aby klej związał, odparował rozpuszczalnik, a drewno osiągnęło stan równowagi z otoczeniem.
Kolejnym etapem jest szlifowanie, szpachlowanie i lakierowanie. Po wyschnięciu lakieru lub oleju podłoga powinna być jak najmniej użytkowana przez min. 7 dni w celu utwardzenia.
Przed rozpoczęciem normalnego użytkowania wskazane jest wykonanie pierwszej pielęgnacji środkiem, który jest zalecany przez producenta lakieru lub oleju.
Przed wstawieniem mebli konieczne jest przyklejenie podkładek filcowych o grubości co najmniej 2 mm.
Aby uchronić powierzchnię podłogi przed przedwczesnym zużyciem należy umieścić wycieraczki do obuwia – jedną na zewnątrz, drugą wewnątrz mieszkania.